Jeugd in pleegzorg weerhield Marino (22) niet van job aan PXL en universitaire studie

Na een jeugd in een pleeggezin dacht Marino Nevejans (22) uit Hasselt dat een hogere studie voor hem geen optie was. Vandaag werkt hij aan Hogeschool PXL en studeert hij Geschiedenis aan de VUB. “Soms kan één gesprek voldoende zijn om een weg zichtbaar te maken die je zelf nog niet zag.”

“Mijn thuissituatie was heel turbulent”, zegt Marino Nevejans. “Veiligheid was er niet vanzelfsprekend. Een leerkracht van de academie in Beringen, waar ik woordkunst, drama en theater deed, heeft me rond mijn dertiende een paar weken bij haar thuis opgevangen. Zij gaf me een veilige plek toen ik die nodig had. De rest van mijn middelbareschooltijd heb ik doorgebracht in pleegzorg. Tijdens de week verbleef ik in het internaat van het Sint-Franciscuscollege, in het weekend kwam ik terecht in een warm pleeggezin.”

Vanaf het derde middelbaar volgt Marino woordkunst-drama aan de Provinciale Kunsthumaniora Hasselt (PIKOH). Verder studeren lijkt op dat moment niet aan de orde. “Ik dacht dat ik na het secundair onderwijs gewoon zou gaan werken. Niet omdat ik niet wilde studeren, maar omdat ik niet geloofde dat alleen wonen én studeren financieel en praktisch te combineren waren.”

Daar komt verandering in na een gesprek met Marc Hermans, voormalig departementshoofd van PXL-Education aan de Hasseltse hogeschool PXL. “Ik wilde een lerarenopleiding volgen”, zegt Marino. “Ik heb gemaild naar het departementshoofd. Hij heeft me uitgenodigd en vertelde iets dat achteraf eenvoudig klinkt, maar voor mij alles veranderde: dat verder studeren en zelfstandig wonen wél samen mogelijk konden zijn. Dat er ondersteuning bestond. Maar vooral: dat hij geloofde dat het kon.”

Het is een gesprek dat voor Marino alles verandert. “Het is me altijd bijgebleven. Zonder dat gesprek was ik wellicht gewoon gaan werken. Hij deed mij geloven dat er ook een andere weg mogelijk was.”